با ادامه رکود صنعت روزنامه، بحث در مورد این که آیا روزنامه‌ها باید مردم را وادار کنند برای اخباری که آنلاین می‌خوانند پول پرداخت کنند بار دیگر مطرح شد.

به گزارش ایسنا، این استدلال که بیش‌تر روزنامه‌ها یک دهه قبل یا بیشتر کنار گذاشته شده‌اند اکنون رواج تازه‌ای یافته زیرا وضعیت مالی ناشران در آمریکا و به طور فزاینده در سایر نقاط جهان، ضعیف بوده و ضعیف‌تر می‌شود.

بر اساس مطالعه جدید PEJ، ممکن است بحث «رایگان در برابر پولی» به راه‌های چاره اشتباه متمرکز شده باشد در حالی که ایده‌های دیگر مورد بررسی قرار نگرفته‌اند.

این مطالعه بررسی مدل تلویزیون کابلی را پیشنهاد می‌کند که در آن هزینه برای روزنامه‌ها و خروجی‌های خبری دیگر بخشی از هزینه‌های دسترسی به اینترنت را تشکیل می‌دهد که مصرف‌کنندگان پرداخت می‌کنند.

این گزارش 800 صفحه‌ای ششمین گزارش از مجموعه گزارشات سالانه «وضعیت رسانه‌های خبری» PEJ است و به گفته مدیر این گروه واقع در واشنگتن دی‌ سی، بحث عمومی به پرداخت‌های کوچک تمرکز یافته در حالی که به تصور ما ممکن است مدل‌های دیگر امیدوارکننده‌تر باشند.

سرمایه‌گذاری برای صنعت روزنامه که شاهد کاهش حدود پنج درصدی درآمد تبلیغات در سال 2008 بوده، عظیم است. فروش تبلیغات طبقه‌بندی شده در بسیاری از نشریه‌ها به حدود نصف کاهش یافته در حالی که برخی ناشران با پرداخت بدهی‌های کمرشکن مواجه شده‌اند.

در این میان ممکن است نشریه‌های ضرردهی مانند «سیاتل پست اینتلیجنسر» و «سانفرانسیسکو کرونیکل» تعطیل شوند؛ شرکت ناشر روزنامه Ec Scripps در ماه فوریه راکی مونتین نیوز را بسته و واهمه‌ نسبت به بسته شدن روزنامه‌های بیش‌تری را برانگیخت.

کارشناسان عنوان می‌کنند اگر ناشران بیش از 1400 روزنامه این کشور راهی برای کسب درآمد از اخباری که آنلاین فراهم می‌کنند نیابند، آینده ترسناک به نظر می‌رسد.

بر اساس مطالعه ناشران همچنین باید راهی برای چالش جدی شرکت‌هایی مانند گوگل و یاهو برای اشتراک بیشتر درآمد تبلیغاتی که از گزارش‌های خبری به دست می‌آورند، پیدا کنند.

بسیاری از روزنامه‌ها ایده دریافت پول برای اخبار آنلاین را در دهه 1990 کنار گذاشتند و به‌جای آن ترجیح دادند برای تقویت خوانندگی و جلب تبلیغ‌کنندگان که به طور فزاینده پول زیادی روانه اینترنت می‌کردند، محتوای خود را رایگان سازند.

اکنون مردم عادت کرده‌اند اخبار آنلاین را به رایگان بخوانند و پول گرفتن یکباره برای آن ممکن است خوانندگان را دور کرده و ناشران وب‌سایت‌ها را از فروش تبلیغاتی که اکنون حدود 10 درصد از درآمد آن‌ها را تشکیل می‌دهند، محروم کند.

نیویورک تایمز دور جدیدی از بحث بر سر دریافت پول از خوانندگان آنلاین را هنگامی که دبیر اجرایی آن این امکان را مطرح کرد، برانگیخت.

دبیر اجرایی سابق مجله تایم در یک مقاله پرخواننده این نشریه در ماه فوریه پیشنهاد کرد ممکن است دریافت مقدار اندکی پول برای اخبار مفید باشد. این مدل برای شمار اندکی از روزنامه‌ها به ویژه وال استریت ژورنال موثر بوده اما بعید به نظر می‌رسد دیگران بتوانند پس از سال‌ها عرضه رایگان محتوا به آن گام دهند و موفقیتی کسب کنند.

به گفته کارشناسان، برای این که یک اشتراک پولی موفقیت‌آمیز باشد نیازمند همکاری از سوی ناشران زیادی خواهد بود، امری که در گذشته دشوار بوده است. چنین شراکتی که «شبکه قرن جدید» نام داشت در اواخر دهه 90 تشکیل شد اما پس از اینکه طرفین نتوانستند برروی هیچ موردی توافق کنند به هم خورد.

صنعت روزنامه آمریکا همچنین ممکن است به دنبال تایید کنگره یا وزارت دادگستری این کشور باشد تا با اتهامات قیمت‌گذاری مواجه نشود.

در هر حال بر اساس گزارش PEJ گزینه‌های دیگری وجود دارد که ناشران روزنامه باید بررسی کنند. در میان آن‌ها پیروی از مدل آمازون وجود دارد. روزنامه می‌توانند به جای اینکه خوانندگان را زیر تبلیغات مزاحمی بگیرند که عده کمی برروی آن‌ها کلیک می‌کنند یا می‌خوانند محل آنلاینی در سایت خود ایجاد کنند و شبکه‌های جست‌وجوی محلی برای کسب و کارهای کوچک فراهم کنند.