رادیو زمانه، امید حبیبینیا - آغاز به کار تلویزیون فارسی بیبیسی از روز چهارشنبه، رخداد مهمی در تاریخ ارتباطات ایران به شمار میرود اما این رسانه تازه قبل از آغاز با چالشهای اعتبار، مشروعیت، سیاستگزاری، دروازهبانی/برجستهسازی و نیز نیروهای انسانی روبروست، چالشهایی که شاید سرویس فارسی بیبیسی هرگز عمق و گستردگی آن را تا به این حد جدی نیافته بود زیرا تا به حال رسانه ای چنین تاثیرگذار در اختیار نداشت.
تلویزیون، رسانه ای است که همه اعضای خانواده را گرد هم می آورد و برخلاف رادیو، مطبوعات،اینترنت و کتاب که کم و بیش مخاطب را از دنیای اطراف جدا می سازد، تلویزیون رسانه ای سرد است که همگان را پای خود می نشاند.
سرویس فارسی بیبیسی به خوبی می داند که با چنین رسانه ای دایره مخاطب سازی و نفوذ خود را در بین سه کشور فارسی زبان و همچنین فارسی زبان های ساکن دیگر کشورها گسترش می دهد و این خود به نوعی در کنار دو رسانه دیگرش ممکن است به اعتباری مضاعف منجر شود.
واقعیت این است که بیبیسی در ایران از جایگاه ویژه ای برخوردار است، سه دهه پیش رادیوی فارسی بیبیسی در ابتدای اوج گیری انقلاب که با سانسور مطبوعات همزمان بود تنها رسانه ای بود که برخی از وقایع روز را پوشش می داد، با این که در دوران کوتاه موسوم به بهار آزادی مطبوعات در ایران (که واقعا منحصر به همان بهار 1358 همراه با حملات گاه و بیگاه چماقداران به مطبوعات باقی ماند) از نقش و محبوبیت این رادیو کاسته شد، اما با آغاز دوران سرکوب و خفقان و در طول دوران جنگ و دهه شصت بار دیگر بسیاری از مردم به رادیوهای موج کوتاه خود پناه بردند.
متن کامل را در سایت رادیو زمانه بخوانید.
