قوانین پیشین حقوق مالکیت ادبی و هنری(کپی‌رایت)، نیازمند اصلاحات جدی و همه‌جانبه است.

به گزارش دبیرخانه شورای عالی اطلاع‌رسانی، حسن شبیری، دبیر کارگروه مالکیت فکری دبیرخانه شورای عالی اطلاع‌رسانی با اشاره به مطلب یاد شده و اعلام تشکیل این کارگروه افزود: گرچه اولین قانون کپی‌رایت ایران مصوب 1348، بصورت نسبی متناسب با شرایط آن زمان بود، اما هم‌اکنون با توجه به تغییرات پرشتاب در حوزه مالکیت فکری و نیز وجود نواقصی چند در قوانین پیشین سال 48 و 79، لزوم بازنگری قوانین گذشته و یکپارچه‌سازی آنها در قالب قانون جامع مالکیت ادبی و هنری و حقوق مرتبط، بیش از پیش احساس می‌شود.

وی تغییرات فراوان در حوزه مالکیت فکری از جمله در بخش کپی‌رایت را به جهت ورود فناوری‌های نوین از یک سو و پراکندگی و عدم تمرکز در قوانین مربوطه، به خصوص بعد از تصویب قانون حمایت از پدیدآورندگان نرم افزار در سال 79 و همچنین عدم توجه اساسی به حقوق اجراکنندگان همچون بازیگران، حقوق سازمان های پخش همچون صدا و سیما و تولیدکنندگان انبوه رسانه‌های صوتی دانست.

شبیری افزود: به همین خاطر در سال 84-83، تلاشی گسترده برای تهیه پیش‌‌نویس قانون جامع مالکیت ادبی و هنری و حقوق مرتبط صورت گرفت که متن اولیه آن برگرفته از قانون نمونه کپی‌رایت سازمان جهانی مالکیت فکری بود که توسط کارشناسان مالکیت فکری در سازمان ثبت کشور بصورت کامل ترجمه شده بود.

وی ادامه داد:در آن سال مطالعات تطبیقی فراوانی پیرامون این لایحه انجام پذیرفت و نسخه اولیه آن جهت ارائه به دولت و تقدیم آن به مجلس شورای اسلامی آماده شد، اما به دلیل نرسیدن لایحه به آخرین جلسه هیئت دولت و پایان کار دولت، کار به نتیجه نرسید.

وی اظهارداشت: اکنون با تشکیل کارگروه مالکیت فکری در دبیرخانه شورای عالی اطلاع‌رسانی قصد داریم با بهره گیری از اساتید و حقوقدان‌های مرتبط با این حوزه در دانشگاه‌های مختلف کشور و هماهنگی دستگاه‌‌های مربوط مانند وزارت ارشاد و دفتر پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، پیش‌نویس این قانون را با اعمال تغییرات لازم تکمیل کرده و به سرانجام برسانیم.