خبرگزاری کار ایران - بعد از گذشت 3 روز از اختلالات در شبکه اینترنت کشور باز هم شاهد ادامه این روند در کشور هستیم و هنوز شرکت زیر ساخت به عنوان متولی اینترنت در کشور اقدام جدی انجام نداده است.

در حال حاضر ارائه پهنای باند ارتباطی کشور با شبکه جهانی اینترنت تنها ازطریق شرکت ارتباطات زیرساخت، وابسته به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات تأمین می‌‏گردد.
علت چنین انحصاری، وجود ابهام در اساسنامه این شرکت است (در اساسنامه این شرکت آمده است: تامین مراکز سوئیچ بین‌‏الملل و ظرفیت انتقال بین‌‏الملل مورد نیاز متقاضیان و اپراتورهای مختلف اعم ازدولتی و غیردولتی برعهده این شرکت است)
البته علی‌‏رغم آنکه به زعم برخی مدیران دولتی، ارتباطات بین‌‏الملل بایستی در انحصار دولت باشد، کارشناسان بخش‌‏خصوصی معتقدند که شبکه زیرساخت در سطوح بین‌‏المللی تعریفی مشخص دارد و در اساس‌‏نامه نیز تامین دروازه‌‏های (GATEWAYS) کشور منتهی به شبکه‌‏های بین الملل و ایجاد ظرفیت لازم به منظور تبادل اطلاعات و نظارت و نگهداری از آنها، از وظایف این شرکت دولتی است و در حقیقت اپراتوری خرید و واردات ارتباطات بین‌‏الملل بر عهده شرکت‌‏هایی است که پروانه لازم را از سازمان تنظیم مقررات در اختیار داشته و عملیات پایش و نظارت بر آن نیز در تصدی شرکت‌‏های دولتی خواهد بود.

وجود این ابهام قانونی، به دلیل عدم اشراف تخصصی قانون‌‏گذار و وابستگی سازمان تنظیم مقررات (رگولاتوری)، موجب عقب‌‏ماندگی کشور در تامین ارتباطات لازم و کافی با دهکده جهانی طی سال‌‏های گذشته تاکنون؛ گردیده است.

این درحالی‌‏است که هر نوع انحصار در فناوری ارتباطات سمی مهلک است که اثرات مخرب آن دامان کاربران ایرانی را گرفته است، کاربرانی که خواندن مقالات و نوشته‌‏های "مقایسه خدمات اینترنتی در دیگر کشورهای جهان"، جز طنز محافل و افسوسی دیگر را به همراه ندارد.

شنیدن آمار و ارقام افزایش کاربران اینترنت کشور و عدم اشاره به وضعیت کیفی آن، خود حکایتی دیگر دارد.

از روز دوشنبه هفته گذشته تاکنون، کیفیت ارتباطات اینترنتی کشور رو به وخامت گذاشت و از صبح روز پنجشنبه نیز به نوعی غیر قابل بهره‌‏برداری شد. صفحات سایت‌‏های اینترنتی در برخی از مناطق کشور به سختی قابل رویت شد و در اکثر شهرها، کاربران با پیغام عدم امکان اتصال مواجه شدند؛ بکارگیری دیگر خدمات برخط (ONLINE) مانند مکالمه و انتقال صدا، تصویر و حتی چت کردن (به عنوان سبک‌‏ترین خدمت اینترنتی با میزان حجم تبادل ترافیکی اندک) نیز با مفقود شدن پیغام‌‏ها مواجه شد و ممکن نبود.
شرکت‌‏های ارائه کننده انواع خدمات اینترنتی که اغلب خصوصی بوده و با تامین ارتباط اینترتی خود از شرکت زیرساخت و یا شرکت‌‏های مخابرات استانی (به عنوان واسط میان خود و شرکت زیرساخت)، خدماتی ارزش افزوده را به عموم کاربران خود ارائه می‌‏دهند، درهنگام بروز این رخداد، نظر به تعدد کاربران خود با سیل تماس‌‏ها و اعتراضات به حق ایشان مواجه شدند که خود شرکت‌‏ها هم با عدم جوابگویی شرکت زیرساخت روبرو شدند، در این بین انجمن صنفی شرکت‌‏های اینترنتی ایران به قطعی‌‏های مکرر پهنای باند اینترنت کشور اعتراض‌‏کردند.

علیرضا علمی، نایب رئیس و دبیر صنفی انجمن شرکت‌‏های اینترنتی ایران اعتراض شدید انجمن صنفی را به کیفیت پائین پهنای باند و قطعی‌‏های مکرر اینترنت کشور اعلام داشت و اظهار‌‏داشت: به محض بروز اختلال در ارتباط اینترنتی کشور تلفن‌‏های بخش مربوطه اشغال شده و شرکت‌‏های اینترنتی در برابر اعتراض مکرر کاربران پاسخ قابل قبولی نمی‌‏توانند ارائه نمائند، در کدام کشور این مقدار مشکل ارتباط اینترنتی وجود دارد؟
شرکت زیر ساخت باید یک CALL CENTER به صورت 24 ساعته با افراد کاملا مسلط و فنی داشته باشد تا تمامی مشکلات شبکه به آنجا منعکس و در کمتر از ساعت آنالیز و مرتفع گردد.

علی‌‏رغم اینکه بیان می‌‏شود چهار مسیر پشتیبان برای ارتباط اینترنتی کشور فراهم گشته است باز هم براحتی شاهد افت سرعت اینترنتی در بخش‌‏های قابل توجهی در کشور می‌‏گردیم و جالب اینجاست که در این میان دیواری کوتاه‌‏تر از ISP ها و شرکت‌‏های اینترنتی پیدا نمی‌‏شود.

جالب اینجاست که متأسفانه علی‌‏رغم آنکه شرکت ارتباطات زیرساخت شاید از نظر تعداد، حدود یک دهم هر شرکت اینترنتی نیز مشترک ندارد و از سویی دیگر با تعدادی کارشناس و متخصص این فن در آن سوی تماس‌‏های پشتیبانی خود طرف است، باز هم از پاسخگویی به مشتریان خود سرباز زده و نسبت به اطلاع رسانی به موقع نیز اقدام نمی‌‏کند!

در تهران، تنها دو خط تلفن که حتی فاقد خدمت قدیمی مخابرات، "روتاری (انتقال به خطی دیگر در صورت اشغالی)" نیز است، به مشترکان ایشان معرفی شده است. این شماره تلفن‌‏های مرکز پشتیبانی فنی (LCT) در مواقع بحرانی، فقط اشغال بوده و یا بر روی سیستم پیام‌‏گیر می‌‏روند!

شرکت‌‏های اینترنتی نیز نسبت به شکایت قانونی به روند کنونی سرویس‌‏دهی از نوع دولتی، اقدام نمی‌‏کنند چرا که تنها تأمین‌‏کننده انحصاری پهنای باند ارتباط با خارج از کشور، یک شرکت دولتی است، پس شکایت به کجا و به کی برند؟!

سازمان تنظیم مقررات (رگولاتوری) نیز که در تمام کشورها، موفقیت هر شرکتی خصوصی یا دولتی را با اقتدار و استقلال خود رقم می‌‏زند، در کشور ما وابسته به وزارت ICT بوده و حداقل ما تاکنون شاهد حتی سؤالی جدی و رسمی از سوی این سازمان در رابطه با کیفیت خدمات ارائه شده توسط شرکت زیرساخت نبوده‌‏ایم. البته شاید به جداسازی این سازمان بتوان به عملکرد مثبت آن امیدوار شد (لایحه دوفوریتی جداسازی رگولاتوری از وزارت ارتباطات در مجلس مطرح شده است)

زمانی که مدیران دولتی و دست‌‏اندرکاران شرکت زیرساخت ادعای عدم وابستگی اینترنت کشور به یک اتصال خاص را مطرح نموده، وجود تنوع ارتباطات با فضای تبادل اطلاعات بیش از میزان تقاضا را آمیزه‌‏ای از تلاش و همت لازم در دوره مدیریتی خود می‌‏دانند، انتظار داریم سازمان‌‏های عریض و طویل ایشان، حداقل نسبت به اطلاع‌‏رسانی برای شفاف‌‏سازی اذهان عمومی اقدامی عاجل داشته باشند.

ختم کلام آنکه، علی رغم پیگیری‌‏های وافر، به راستی تاکنون کدام توافقنامه میزان سطح خدمات (SLA) میان یکی از شرکت‌‏های مخابراتی دولتی با مشترکین ایشان منعقد شده و خسارات ناشی از عدم ارائه خدمات در چهارچوب استانداردهای بین المللی را چه کسی پاسخگو است؟

بنابراین گزارش، شرکت زیرساخت علت قطعی و اختلالات به وجود آمده را قطعی فیبر نوری فجیره در امارات عنوان کرده‌‏اند، در حالیکه در گذشته مقامات این شرکت اعلام کرده بودند که شبکه اینترنتی کشور به صورت یک LOP و دایره وار و کامل مستقل از دیگر کشورها است و در هنگام قطع یک بخش بار ترافیکی در بخش‌‏های دیگر تقسیم شده و از قطعی اینترنت جلوگیری می‌‏شود که در این بین عملاً شاهد نقض چنین حرفی بودیم.