خبرگزاری فارس - روز پنج شنبه گذشته برای چندمین بار لنگر کشتی عبوری در فجیره امارات شبکه زیر ساخت کشور و حدود 30 میلیون کاربر اینترنتی را دچار شوک جدیدی کرد و از سویی شرکتها و کاربران اینترنتی منتظر پاسخ مسوولان ذیربط بویژه شرکت زیر ساخت برای حل این معضل و جبران ضرر خود هستند.

فیبر نوری کشور در زمان دولت هشتم به بهره‌برداری و در دولت فعلی نیز توسعه یافت. شبکه فیبر نوری ارتباط اینترنتی کشور با 15 کشور همسایه و جهان را از طریق اتصال به شبکه زیر ساختهای دیگر کشورها بویژه امارات و کویت تامین می‌کند.
در حال حاضر به گفته سلیمانی وزیر ارتباطات طول فیبر نوری به 60 هزار کیلومتر رسیده و ارتباطات کاربران را در30 استان تامین می‌کند.

یکی از مسیر‌های اصلی فیبر نوری کشور از طریق دریا (خلیج فارس) و ساحل کشور امارات است اما این مسیر در طول سالهای گذشته نیز دچار اختلال شدید شده است، چنانکه در طی سالهای 85و 86 قطعی چند روزه گریبان فیبر را گرفته بود.

منطقه فجیره هراز چندگاهی برای فیبر ایران جهنم می‌شود. علت برخی قطعی‌ها نیز گیر کردن لنگر کشتی‌های عبوری از فجیره به فیبر نوری ایران بود. روز پنجشنبه گذشته نیز فیبر نوری کشور در فجیره بازقربانی شد که ذکر چند نکته در این باره ضروری است:

پرده اول: قطعی‌‌های مکرر و عدم چاره‌ جویی جدی

نکته اصلی در قطعی‌های مکرر فیبر نوری عدم وجود مسیر پشتیبان قوی و به لحظه برای زمان‌های قطعی است.
در حال حاضر و همزمان با قطعی شبکه فیبر تنها از طریق ترکیه پهنای باند اینترنت کشور تامین می‌شود. سوال اینجاست اگر ترکیه در زمان کنونی اظهار عدم توانایی برای عرضه پهنای باند کند و یا اگر پهنای باند ارایه و شبکه زیر ساخت کشور توان جذب را نداشت باشد، با ادامه قطعی شبکه چه کسی باید پاسخگو باشد؟

پرده دوم: خدمات الکترونیکی شاید وقتی دیگر

بر اساس بخشنامه های دولت و طبق برنامه ریزی‌های انجام شده بسیاری از خدمات دولتی و دستگاه‌های ارایه دهنده خدمات، باید آنلاین و اینترنتی (غیر حضوری) باشد. حال با وضع فعلی قطعی اینترنت و در حالت خوشبینانه سرعت لاک‌پشتی و زجر‌آور چند کیلو بیتیچه خدمتی را می‌توان به مشتری ارایه داد، زمانی که پرتال خود دستگاههای دولتی که بر روی شبکه وب قرار دارد بالا نمی‌آید!

پرده سوم: نان شرکت‌های اینترنتی فعلا آجر است

در زمان و عصر فعلی دیگر شرکتی را نمی‌توان یافت که خدمات و محصولات خود را بر روی شبکه اینترنت در معرض دید و فروش نگذاشته باشد. حال با وضعیت اینترنت کشور و قطعی‌های مکرر و سرعت حداکثر 128 کیلو بیت بر ثانیه چگونه این شرکتها به ادامه فعالیت خود در زمان فعلی و آینده خوشبین باشند.
در ضمن باید بانکها ، شرکتهای برق ، گاز ، نفت و شرکتهای هواپیمایی را نیز به جمع ضرر کنندگان افزود.در ضمن این قطعی تبعات منفی اجتماعی و سیاسی را نیز در پی دارد.

پرده چهارم: رسانه‌های آنلاین خبری قربانی از نوع دیگر

شاید خود رسانه‌ها که اکنون اخبار قطعی فیبر را پوشش می‌دهند از گزند قطعی و عدم پایداری شبکه اینترنت در امان نیستند.
در حال حاضر سایت‌های خبرگزاری‌های کشور به صورت انلاین به انتشار اخبار می‌پردازند و با مشکلات فعلی اینترنت خروجی آنها و استفاده کاربران از سایت خبرگزاری‌ها دچار چالش‌ جدی شده است.

پرده پنجم: اینترنت موبایل؛ از رویا تا واقعیت

چند وقتی است که چشم مشترکان تلفن همراه دولتی و ایرانسل به اینترنت تلفن همراه (GPRS) روشن شده است. دریغ که این امر نیز اکنون بیشتر به یک رویا مبدل شده است. زیرا لینک‌های دریافتی اپراتورهای تلفن همراه برای GPRS از شرکت زیرساخت و شبکه فعلی است.

پرده ششم: ضرر و زیان شرکت‌ها و کاربران را چه کسی می‌پردازد؟

سوال جدی در زمان‌های قطعی فیبر نوری و شبکه اینترنت کشور جبران خسارت و ضرر و زیان شرکت‌های ارایه دهنده اینترنت و مشتریان آنها از شبکه وب است. با قطعی فعلی چه سازمان و نهادی باید پاسخگوی زمان و هزینه از دست رفته شرکت‌ها و کاربران باشد.
شاید متضرر اصلی در این برهه کاربر اینترنت باشد که سرعت پایین و قطعی را باید تحمل کند.

پرده آخر؛ شبکه فیبر نوری نیازمند بازنگری جدی است

شبکه فیبر نوری با طول 60 هزار کیلومتری خود نه تنها در مرزهای خارج از کشور بلکه درون مرزهای کشور نیز دچار آسیب می شود.
در حال حاضر و هراز چند گاهی بیل‌های مکانیکی شرکت‌های خدماتی به فیبر نوری گیر کرده و آن را پاره می‌کند.

شاید عدم جاگذاری مناسب فیبر نوری در زمین و دریا (عمق کم جاسازی فیبر) دلیل اصلی قطعی و پارگی باشد.اهمال کاری برخی از پیمانکاران در جاگذاری فیبر نوری در مسیر و فضای مناسب از دلایل دیگر قطعی در داخل کشور باشد.
ایا زمان آن نرسیده که برای در امان ماندن از آسیب‌های جدی قطعی فیبر نوری به فکر بازنگری و بازسازی یا حتی نوسازی شبکه فیبر در کشور و خارج از مرزها باشیم. شاید این قطعی آخرین قطعی فیبر نوری نباشد.